
Հովհաննես Շիրազը հայ նշանավոր բանաստեղծ էր, որը համարվում է 20-րդ դարի հայ պոեզիայի ամենավառ ներկայացուցիչներից մեկը։ Նա ծնվել է Ալեքսանդրապոլում (այժմ՝ Գյումրի) և իր ստեղծագործություններում մեծ տեղ է հատկացրել հայրենասիրության, սիրո, մայրական սիրո և մարդկային զգացմունքների թեմաներին։ Շիրազի բանաստեղծությունները առանձնանում են խոր հուզականությամբ, ժողովրդական լեզվամտածողությամբ և ազգային ոգով։ Նրա հայտնի գործերից են «Բիբլիական», «Հայոց դանթեականը», «Սիամանթո և Խջեզարե» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։